Τρίτη, 4 Μαΐου 2010

Σε όλους εμάς :)

-Ξέρεις τι Ίριδα; Σε ζηλεύω.
-Εμένα; Θα αστειεύεσαι! Δεν έχω τίποτα να ζηλέψεις.
-Κι όμως έχεις πάρα πολλά
-Είμαι πολύ περίεργη να μάθω.
- Έχεις μια ευαισθησία. Μια αντίληψη για τα πράγματα που λείπει σε πόλλούς. Είσαι φιλόζωη-μη γελάς-είναι σημαντικό. Μπορείς να εκφράσεις πράγματα που οι άλλοι φοβούνται ακόμα και να νιώσουν. Και μέσα από αυτή την εκφραστικότητα δίνεις στους άλλους κομμάτια του εαυτού τους. Του ίδιου τους του εαυτου, Ίριδα!
-Νομίζω υπερβάλλεις
-Καθόλου. Είμαι εξωτερικός παράγοντας και κρίνω αυτό που βιώνω. Το ταλέντο σου είναι η πολυπλοκότητά σου σαν άτομο. Η ικανότητα του να κάνεις εικόνα την επιθυμία του άλλου. Και όλα αυτά μέσα από την τέχνη σου.
-Δε θα το αποκαλούσα τέχνη.
-Και πως θα το αποκαλούσες; Εγώ δεν βρίσκω καμία καταλληλότερη λέξη. Δε συναντάς κάθε μέρα άτομα με τη δημιουργηκότητα σου. Και το σημαντικότερο, δε συναντάς άτομα που θέλουν να αφήσουν τη σφραγίδα τους, που θέλουν να είναι διαφορετικά. Ξέρεις τι σου αρέσει, ό,τι σου αρέσει το κάνεις. Ξέρεις πόσο θάρρος χρειάζεται αυτό; Εγώ ήθελα να γίνω ηθοποιός όμως διάλεξα την ασφάλεια των οικονομικών. Έχεις κότσια, και αυτό μετράει. Μόνο εγώ βλέπω την ανησυχία σου καθημερινά, κι όμως συνεχίζεις να κάνεις αυτό που σου αρέσει. Έχεις κότσια, Ίριδα.
-Πραγματικά τα πιστεύεις όλα αυτά;
-Απολύτως. Δεν είσαι τέλεια, φυσικά δεν είσαι τέλεια. Κανείς δεν είναι τέλειος, σωστά; Το αναγνωρίζεις όμως στον εαυτό σου και μάλιστα τον υποτιμάς. Είναι ειρωνικό το πόσα άτομα θεωρούν τον εαυτό τους τέλειο και το ότι εσύ πουλάς τον εαυτό σου πολύ φθηνότερα από ότι κοστίζει. Όλοι μας έχουμε μια τιμή, λίγοι την ξέρουμε. Ούτε εγώ την ξέρω. Γελάς; Μιλάω πολύ σοβαρά. Όχι, μη γελάς, σταμάτα. Νιώθω ότι με κοροιδεύεις.
-Δε σε κοροιδεύω, απλά νιώθω αμήχανα
-Δεν έχω πει ούτε τα μισά και νιώθεις αμήχανα; Να σου πω κάτι Ίριδα; Σου είχα περιγράψει μια φορά μια ιστορία, θυμάσαι; Και εσύ μου είπες ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές και το τέλος της. Καταλαβαίνεις τους ανθρώπους, τους διαβάζεις.
-Δεν το κάνω αυτό.
-Άσε με να τελειώσω... Έχω λίγο ακόμα. Μη γελάς πάλι! Άσε με να νιώσω ότι παίρνεις σοβαρά αυτά που σου λέω. Έχεις μια ομορφιά. Δε μιλάω για την εξωτερική. Σαν άνθρωπος, σαν χαρακτήρας. Σε νοιάζει οι γύρω σου να είναι καλά, σε ενδιαφέρει να μην τους πληγώνεις. Προσέχεις πως συμπεριφέρεσαι. Η ανατροφή σε αυτό συμβάλλει μέχρι ενός σημείου. Από εκεί και πέρα το μπαλάκι είναι στο γηπεδό σου. Και αν μου επιτρέπεις θέλω να πω ότι παίζεις πολύ καλό τέννις.


Απλά λόγια, απλές εκφράσεις. Δεν αναφέρεται σε τίποτα εκπληκτικό ούτε σε κάτι αξιοσημείωτο. Ασήμαντα ίσως χαρακτηριστικά που όταν τα βάλεις σε μια σειρά και τα προσέξεις γίνονται σημαντικά. Το ό,τι οι άλλοι δείχνουν ότι είναι σπουδαίοι δεν πάει να πει ότι είναι.

Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο σε όλους μας. Μην αφήσετε ποτέ κανέναν να μειώσει αυτό που είστε. Μην επιτρέψετε σε κανέναν να υποτιμήσει την αξία σας και πάνω απ'όλα μην αφήσετε τον ίδιο σας τον εαυτό να χάσει την αυτοπεποίθηση του. Κανείς δεν είναι τέλειος. Όμως όλοι μας έχουμε αυτά τα λεπτά χαρακτηριστικά που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε. Κανείς δεν αξίζει περισσότερο, κανείς λιγότερο. Είμαστε οι πράξεις μας, οι σκέψεις μας. Κυρίως οι σκέψεις μας που γίνονται πράξεις. Πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε στον εαυτό μας τα προτερήματα του και να τα εκθέτουμε παντού. Πρέπει όλοι να δούνε την ομορφιά μας. Πρέπει κι εμείς να δούμε την ομορφιά μας. Και τότε ίσως μπορέσουμε να δούμε την ομορφιά του κόσμου.

2 σχόλια:

Minita Green είπε...

Συμφωνώ απόλυτα.
Όλοι έχουν αυτό το κάτι που τους κάνει ξεχωριστούς. Ότι και να γίνει, ποτέ δεν θα γεννηθεί κάποιος ίδιος με σένα, με μένα, με όλους μας.
Όλοι έχουμε ομορφιά. Είτε εσωτερική είτε εξωτερική είτε και τα 2. Αλλά όλα είναι σχετικά. Σε άλλους αρέσουν και τα 2 και σε άλλους κανέναν.
Μπράβο Ίριδα για ακόμη μία φορά :)

Lia είπε...

Όλοι έχουμε ομορφιά ΚΑΙ εσωτερική ΚΑΙ εξωτερική...μόνο όταν είμαστε κακοί μοιάζουμε άσχημοι και μέσα κ έξω!
Ας μη ξεχνάμε πως είμαστε ό,τι σκεφτόμαστε!